Το 1929, μία ομάδα γυναικών μαζεύτηκε στη Νιγηριανή πόλη Άμπα για να διαμαρτυρηθεί για τη φορολογική πολιτική, χρησιμοποιώντας ως όπλο τους τα γυμνά κορμιά τους. Αυτή η διαμαρτυρία, σήμανε την έναρξη του μοντέρνου κινήματος των Νιγηριανών γυναικών και το γυμνό γυναικείο σώμα έγινε το σύμβολο της διαμαρτυρίας.
Ακολουθώντας αυτό το σκεπτικό, η έκθεση με τίτλο «Body Talk: Feminism, Sexuality and the Body in the Work of Six African Women Artists», που γίνεται στις Βρυξέλλες χρησιμοποιεί τα σώματα ως ένα μέσο φεμινιστικής έκφρασης και παρουσιάζει τη δουλειά 6 γυναικών καλλιτεχνών σύγχρονης τέχνης από την Αφρική.

Billie Zangewa
Η έκθεση εξετάζει πολλά μοντέλα φεμινιστικής έκφρασης αλλά και τον τρόπο που το σώμα μπορεί να λειτουργήσει ως αντικείμενο, μοντέλο εργαλείο και πεδίο αναφοράς.
Το άρθρο μεταφράστηκε από την Κατερίνα Νανοπούλου.