![Female surgeon stood with her arms folded in hospital or surgery. She is wearing scrubs and has her stethoscope around her neck, the sun is bursting over her shoulder. She is looking at her patients records on her digital tablet and sending emails.](https://img.huffingtonpost.com/asset/5d851bc92100003200d4db6b.jpeg?ops=scalefit_720_noupscale)
«Τα ποσοστά θνησιμότητας που ανεβαίνουν, οι απειλητικές για τη ζωή νοσοκομειακές λοιμώξεις που αυξάνονται και η έλλειψη προσωπικού και ιατρικού εξοπλισμού αποδυναμώνουν το σύστημα υγείας στην Ελλάδα, καθώς η λιτότητα στη χώρα πλήττει τις αδύναμες κοινωνικές ομάδες». Έτσι αρχίζει το άρθρο-καταπέλτης του Guardian για τα δημόσια νοσοκομεία στην Ελλάδα με τίτλο «Ασθενείς που θα έπρεπε να ζουν πεθαίνουν: Η κατάρρευσης της δημόσιας υγείας στην Ελλάδα».
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το οποίο στηρίζεται και στις μαρτυρίες γιατρών και εκπροσώπων εργαζομένων, η κατάσταση στην Ελλάδα είναι χαοτική. «Στο όνομα των σκληρών δημοσιονομικών στόχων, οι άνθρωποι που θα μπορούσαν σε άλλη περίπτωση να επιβιώσουν, πεθαίνουν», δηλώνει στην εφημερίδα ο Μιχάλης Γιαννάκος, ο οποίος ηγείται της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων στα Δημόσια Νοσοκομεία (ΠΟΕΔΗΝ), συμπληρώνοντας ότι «τα νοσοκομεία μας έχουν γίνει επικίνδυνες ζώνες».
Το ρεπορτάζ επικαλείται τα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν πρόσφατα από το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων, σύμφωνα με τα οποία περίπου το 10% των ασθενών στην Ελλάδα ήταν σε κίνδυνο να αναπτύξουν δυνητικά θανατηφόρες νοσοκομειακές λοιμώξεις, ενώ περί τους 3.000 θανάτους αποδίδονται σε αυτές.
«Για κάθε 40 ασθενείς υπάρχει μόνο μία νοσοκόμα», τονίζει στον Guardian ο κ. Γιαννάκος φέρνοντας ως παράδειγμα την περίπτωση μιας γυναίκας που έχασε τη ζωή της τον περασμένο μήνα μετά από μια επέμβαση ρουτίνας στο πόδι σε νοσοκομείο της Ζακύνθου. «Οι περικοπές είναι τέτοιες που ακόμα και στις μονάδες εντατικής θεραπείας έχουμε χάσει 150 κρεβάτια».
«Συχνά, οι ασθενείς τοποθετούνται σε κρεβάτια που δεν έχουν απολυμανθεί. Οι εργαζόμενοι είναι τόσο καταπονημένοι που δεν έχουν χρόνο για να πλένουν τα χέρια τους και συχνά δεν υπάρχει αντισηπτικό σαπούνι ούτως ή άλλως», συνεχίζει ο κ. Γιαννάκος.
Στο άρθρο αναφέρεται μάλιστα ότι από 25.000 εργαζόμενοι έχουν απομακρυνθεί και τα νοσοκομεία πολλές φορές ξεμένουν από φάρμακα, γάντια, γάζες, ακόμα και από σεντόνια.
Και μέσα σε όλα αυτά, οι αληθινοί ήρωες δεν είναι άλλοι από τους ίδιους τους γιατρούς και τους νοσηλευτές, αφού όπως τονίζεται, εργάζονται υπερωρίες, με τους χορηγούς και τους φιλάνθρωπους να τους βοηθούν.