![Πρωτοσέλιδο σε όλα τα διεθνή ΜΜΕ η απόπειρα δολοφονίας του Τραμπ](https://img.huffingtonpost.com/asset/6694ca1e2300003100f7e070.jpeg?cache=ZKmUF1I0AD&ops=scalefit_720_noupscale)
Μπορεί η απόπειρα δολοφονίας του Ντόναλντ Τραμπ να ήταν ανεπιτυχής ωστόσο απέδειξε ότι το εμφυλιοπολεμικό κλίμα είναι έντονο στις διχασμένες πολιτικά δυτικές κοινωνίες και φυσικά μόνο αδιάφορη δεν αφήνει την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Οι ηγέτες της Γηραιάς Ηπείρου, μπορεί να εύχονται να μην κερδίσει ο Τραμπ την εξουσία αλλά σίγουρα απεύχονται την εξάλειψή του όπως φάνηκε και στις δηλώσεις που όλοι τους έκαναν.
Ωστόσο αυτό που τόνισαν και αυτό που προκύπτει είναι η αγωνία ότι η πολιτική παρακμή και η φθίνουσα πορεία της δημοκρατίας θα έχει αντίκτυπο στις κοινωνίες μας.
Ο διχασμός και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού είναι έντονος και μπορεί η βουκουλική πολιτική κουλτούρα των ΗΠΑ, με τις σημαίες, τα καουμπόικα καπέλα και τη λατρεία για τα όπλα να προκαλούν τα γέλια σε εμάς τους Ευρωπαίους, αλλά αν το μελετήσει κανείς περισσότερο θα δει ότι η κουλτούρα της βίας στις ΗΠΑ είναι βαθιά ριζωμένη.
Όμως και στην Ευρώπη η πολιτική βία έχει ιστορία με διαφορετικό όμως υπόβαθρο και πλέον επανέρχεται, είτε σαν τον Ροβοσπιέρο είτε με πιο ακροδεξιές πινελιές. Το θέμα είναι πως υπάρχει και αυξάνεται.
Ο πυροβολισμός κατά του Τραμπ στις ΗΠΑ είχε μεγάλη απήχηση στην Ευρώπη, επειδή ήρθε μετά την απόπειρα δολοφονίας του λαϊκιστή πρωθυπουργού της Σλοβακίας Ρόμπερτ Φίτσο, αλλά και τη βίαιη επίθεση που δέχθηκε η πρωθυπουργός της Δανίας τον περασμένο μήνα. Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε στις βίαιες επιθέσεις εναντίον υποψηφίων, μεμονομένων πολιτικών και κατά συγκεντρωμένων σε προεκλογικές εκστρατείες στη Γαλλία και τη Γερμανία που αμαύρωσαν την πορεία προς τις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις 6 Ιουνίου.
Γι΄αυτό και η πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν αμέσως μετά την απόπειρα δολοφονίας του Τραμπ υπογράμμισε σε ανάρτησή της στην πλατφόρμα Χ ότι «Η πολιτική βία δεν έχει θέση στη δημοκρατία». Ας μην ξεχνάμε ότι η φον ντερ Λάιεν την ερχόμενη Πέμπτη θα ζητήσει την ψήφο εμπιστοσύνης από τους Ευρωβουλευτές στην πρώτη Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου για μια δεύτερη πενταετή θητεία στη Κομισιόν και έπειτα από την απόπειρα δολοφονίας του Τραμπ είναι σίγουρο ότι θα τονίσει την ανάγκη ύπαρξης ενός ήπιου κέντρου που θα ενώνει και δεν θα χωρίζει. Ο φόβος της πολιτικής κρίσης θα είναι το χαρτί που θα παίξει, άλλωστε και ο Επίτροπος Μαργαρίτης Σχοινάς σε συνέντευξή του στο Politico προ ημερών είπε ότι εάν δεν βγει η φον ντερ Λάιεν δεν υπάρχει σχέδιο β.
«Είμαι βαθιά σοκαρισμένη μετά τους πυροβολισμούς κατά τη διάρκεια της προεκλογικής συγκέντρωσης του πρώην προέδρου Τραμπ. Εύχομαι στον Ντόναλντ Τραμπ ταχεία ανάρρωση και εκφράζω τα συλλυπητήριά μου στην οικογένεια του αθώου θύματος. Η πολιτική βία δεν έχει θέση σε μια δημοκρατία» τόνισε η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν.
Στο ίδιο πνεύμα και ο ύπατος εκπρόσωπος της ΕΕ Ζοζέπ Μπορέλ, τονίζοντας ότι «για άλλη μια φορά, γινόμαστε μάρτυρες απαράδεκτων πράξεων βίας εναντίον πολιτικών», αλλά και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ, όπως και η πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Ρομπέρτα Μέτσολα ανέφεραν ότι «η πολιτική βία είναι απολύτως απαράδεκτη σε μια δημοκρατία».
Δεν πρέπει να παραλείψουμε και την τοποθέτηση του Έλληνα πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη καθώς στη χώρα μας το εμφυλιοπολεμικό μίσος δεν έχει παρέλθει ακόμη: «Θέλω να ξεκινήσω εκφράζοντας τον αποτροπιασμό μου από την επίθεση στον πρώην πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ. Η πολιτική βία είναι μη αποδεκτή στις δημοκρατικές κοινωνίες» ανέφερε μεταξύ άλλων.
Ίδιες είναι οι αγωνίες και σε άλλα κράτη της ΕΕ μόνο που οι δηλώσει των ηγετών ενέχουν και προειδοποιήσεις. Όπως επισημαίνουν οι FT ο ακροδεξιός Γκέερτ Βίλντερς κατηγόρησε στο Χ «αριστερούς πολιτικούς και μέσα ενημέρωσης» ότι «παίζουν με τη φωτιά», ενώ η Τζόρτζια Μελόνι, πρωθυπουργός της Ιταλίας, δήλωσε ότι πρόκειται για «προειδοποίηση προς όλους, ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης, να αποκαταστήσουν την αξιοπρέπεια και την τιμή στην πολιτική».
Ο φόβος κλιμάκωσης της πολιτικής βίας στις ΗΠΑ τρομάζει την Ευρώπη δεδομένης της ήδη υπάρχουσας ρωσικής επιθετικότητας και διείσδυσης στην ΕΕ και τίποτα δεν είναι απίθανο.
Αλλώστε η ρωσική προπαγάνδα διέδιδε θεωρίες συνωμοσίας, κατηγορώντας τον πρόεδρο των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν, το βαθύ κράτος των ΗΠΑ και τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, αν και ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ δήλωσε ότι: «Δεν πιστεύουμε ότι η απόπειρα εξόντωσης και δολοφονίας του Τραμπ οργανώθηκε από τις σημερινές αρχές”, δήλωσε ο Πεσκόφ στον Τύπο. Αλλά η ατμόσφαιρα γύρω από τον υποψήφιο Τραμπ ... [έκανε] προφανές σε όλους τους εξωτερικούς παρατηρητές ότι η ζωή του βρισκόταν σε κίνδυνο», πρόσθεσε, αναφερόμενος στη ρητορική μίσους κατά του Τραμπ και στις μηνύσεις.
Ας μην ξεχνάμε ότι ο Τραμπ κατηγορείται ότι ενθάρρυνε την ένοπλη εξέγερση στο Καπιτώλιο πριν από τέσσερα χρόνια. Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε τις δηλώσεις που έχει κάνει υπέρ του Πούτιν ή τη στάση του στενότερου φίλου του στην ΕΕ του Ούγγρου πρωθυπουργού Βίκτορ Ορμπάν.
Ενδεικτική της κατάστασης είναι και οι δηλώσεις του επικεφαλής του ιταλικού ακροδεξιού κόμματος, της Λέγκα του Ματέο Σαλβίνι ο οποίος δήλωσε: «Η βία, οι εξτρεμιστές και οι αριστεροί δεν θα σταματήσουν ΠΟΤΕ εμάς ή τον αγώνα μας για την ελευθερία».
Την ίδια ώρα η Αριστερά στην ΕΕ ταυτίζεται με τα κινήματα ταυτότητας έχονταw ήδη μπει σε έναν πολιτιστικό πόλεμο με την πλειονότητα της κοινωνίας ενώ η ταυτίσή της με ισλαμιστικά κινήματα με αφορμή και τον πόλεμο στη Γάζα δημιουργεί ένα εκρηκτικό μίγμα.
Τα απόνερα των πράξεων των απογόνων των Ευρωπαίων στην άλλη άκρη του Ατλαντικού φτάνουν στη Γηραιά Ηπειρο με ορμή σαν τσουνάμι και οι εκλογές του Νοεμβρίου, είτε κερδίσει ο Τραμπ, είτε οι Δημοκρατικοί δεν είναι βέβαιο πως θα λύσουν τα προβλήματα εάν αναλογιστεί κανείς ότι το το 60% των Αμερικανών ενηλίκων σε πρόσφατη έρευνα συμφώνησε ότι οι εκλογές δεν θα λύσουν τα πιο θεμελιώδη πολιτικά και κοινωνικά προβλήματα της χώρας.
Αυτή η έλλειψη εμπιστοσύνης είναι κοινή και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού και υπενθυμίζει ότι η πολιτική σήψη και η απαξίωση μεγάλου μέρους του πολιτικού σώματος οδηγεί σε ακραίες καταστάσεις με άμεσο θύμα τη δημοκρατία.