Η Παγκόσμια Σύνοδος για τις Γυναίκες  που δεν έγινε “πρώτη είδηση”

H πορεία προς την ισότητα απαιτεί «κοινωνικό», «πολιτικό» και «προσωπικό» θάρρος, γιατί τα δικαιώματα βάλλονται συστηματικά και βάναυσα.
AntonioSolano via Getty Images

Ο μήνας Μάρτιος, όπως είναι γνωστό, συνδέεται με την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας. Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος πραγματοποιήθηκε η Σύνοδος της Επιτροπής για την Κατάσταση των Γυναικών (CSW69), η οποία έλαβε χώρα στην έδρα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, στη Νέα Υόρκη, από τις 10 έως τις 21 Μαρτίου 2025.

Το θέμα της φετινής 69ης Συνόδου ήταν η αξιολόγηση της υλοποίησης της Διακήρυξης και της Πλατφόρμας Δράσης του Πεκίνου, 30 χρόνια μετά την αρχική της υιοθέτηση.

Υπενθυμίζεται, ότι η πρώτη συνάντηση πραγματοποιήθηκε το 1995 στο Πεκίνο και συγκέντρωσε εκπροσώπους από 193 κράτη, διεθνείς οργανισμούς, καθώς και περίπου 30.000 γυναίκες, σε μια καθοριστική στιγμή για το φεμινιστικό κίνημα και τα δικαιώματα των γυναικών.

Ακρογωνιαίος λίθος της Διακήρυξης ήταν ότι η ισότητα μεταξύ των φύλων αποτελεί ανθρώπινο δικαίωμα και είναι προϋπόθεση για τη δημοκρατία, την ανάπτυξη και την ειρήνη. Ειδική αναφορά γινόταν στο φαινόμενο της βίας κατά των γυναικών το οποίο αποτελεί βασικό εμπόδιο για την επίτευξη των παραπάνω στόχων και πρότεινε συγκεκριμένες δεσμεύσεις και δράσεις.

Γυρνώντας ωστόσο στο παρόν και μόλις λίγες μέρες πριν, η έκθεση που παρουσιάστηκε για την πορεία της ισότητας δεν ήταν ενθαρρυντική. Σε ένα περιβάλλον που οι φωνές κατά των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όχι μόνο δεν περιορίστηκαν, αλλά φαίνεται πως βρήκαν πρόσφορο έδαφος για να γιγαντωθούν -συχνά με τις «ευλογίες» αυταρχικών καθεστώτων αλλά και την “συνέργεια” των μέσων κοινωνικής δικτύωσης τα αποτελέσματα προκαλούν προβληματισμό.

Η έκθεση που δημοσιοποιήθηκε διαπιστώνει ότι η οπισθοδρόμηση έχει διευκολυνθεί από τη σταδιακή αποδυνάμωση των θεσμών και διαδικασιών που είχαν θεσπιστεί στο Πεκίνο το 1995.

Σε αυτό το πλαίσιο αποφασίστηκε ομόφωνα η υιοθέτηση της νέας Πολιτικής Διακήρυξης του Πεκίνου + 30 (Beijing+30). Υπό την πίεση των γυναικείων οργανώσεων και των θεσμών, τα κράτη-μέλη ανανέωσαν τη δέσμευσή τους για την πλήρη, αποτελεσματική και επιταχυνόμενη εφαρμογή των στόχων του Πεκίνου.

Ιδιαίτερα σημαντική προς αυτό και η διασύνδεση της Σύμβασης του Πεκίνου +30 με την Ατζέντα 2030 και τους 17 Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης. Ειδικότερα δόθηκε έμφαση στην ενδυνάμωση όλων των γυναικών και κοριτσιών και στη διασφάλιση της πρόσβασης σε ισότιμα πιστωτικά-χρηματοδοτικά εργαλεία και επιχειρηματικές ευκαιρίες για άνδρες και γυναίκες, στη βελτίωση της πρόσβασης στη δικαιοσύνη για τις γυναίκες που βιώνουν βία, καθώς και στην προώθηση πολιτικών που αναγνωρίζουν και μειώνουν το βάρος της φροντίδας που αναλαμβάνουν, αμισθί, κυρίως οι γυναίκες.

Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, απηύθυνε ισχυρή έκκληση για ενίσχυση της πολιτικής βούλησης και επισήμανε πως η πρόοδος προς την ισότητα φύλων παραμένει αργή και κατακερματισμένη για αυτό και απαιτούνται συστηματικές πολιτικές πρωτοβουλίες.

Η στρατηγική που αποφασίστηκε και συμφωνήθηκε οριοθέτησε έξι δράσεις προτεραιότητας θέτοντας την ηγεσία των γυναικών και των κοριτσιών στο επίκεντρο κάθε προσπάθειας που συνδέονται:

α) την ψηφιακή επανάσταση

β) την απαλλαγή από τη φτώχεια

γ) μηδενική ανοχή στη βία

δ) πλήρης και ισότιμη συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων, ε) ειρήνη και ασφάλεια, και στ) κλιματική δικαιοσύνη.

Ας μην εθελοτυφλούμε, ειδικά στη συγκυρία που διανύουμε η πορεία προς την ισότητα απαιτεί «κοινωνικό», «πολιτικό» και «προσωπικό» θάρρος, γιατί τα δικαιώματα βάλλονται συστηματικά και βάναυσα.

Οι κυβερνήσεις, τα κόμματα, οι θεσμοί οφείλουν να αναλάβουν δράση προς την υιοθέτηση της στρατηγικής που προτείνουν τα Ηνωμένα Έθνη, χωρίς να χρονοτριβούν. Αναμένουμε λοιπόν να δούμε τις ανάλογες πρωτοβουλίες να γίνονται πράξεις και πολιτικές σε ευρωπαϊκό αλλά και σε εθνικό επίπεδο.

Η Παγκόσμια Σύνοδος για τις Γυναίκες (CSW69) και η 30ή επέτειος του Πεκίνου, δυστυχώς δεν έγινε ποτέ “πρώτη είδηση”, ωστόσο παραμένει μια ανοιχτή ευκαιρία επανεκκίνησης.

Δημοφιλή